Alef (2020)

Gizem dolu bir İstanbul sabahında başlıyor her şey… Alef, yalnızca bir polisiye değil; insana dair gerçeklerin ortaya döküldüğü, karanlık sırların aralandığı bir yolculuk. Yönetmen Emin Alper’in ustalığıyla hayata geçirilen bu filmde, kendine has bir macera var. Hırslı dedektif Kemal, isyankâr ruhlu ortağı Settar ile birlikte gizemli bir seri cinayet vakasının peşine düşüyor. Koca İstanbul’un gölgesinde, hayatlarının dönüm noktasında karşılaşan bu iki zıt karakter, olaylara kökten farklı bakış açılarıyla herbiri birer simge haline geliyor.

Abi, dedektif Kemal’in gençliğiyle dolup taşıyan hırsı, öte yandan Settar’ın tecrübesiyle dolu, kayalar gibi sabit duruşuyla çarpışıyor. Bu ikiliye bir üniversite hocası olan Yaşar da katılınca olaylar daha da karmaşık hale geliyor. Yaşar’ın düşünceleri, bazen cinayetlerden daha karanlık. Olayları çözmek için tüm ipuçlarını birleştirmeye çalışırken, hepsi kendi geçmişleriyle yüzleşmek zorunda kalıyor. İşte burada, olayların yüzeyinin altında yatan ve yüzyıllardır gizlenen karanlık sırlar ortaya çıkmaya başlıyor.

Settar ve Kemal, sokaklarda koştururken, bir yandan da kendi içsel savaşlarını veriyorlar. Kimi zaman harbiden çaresiz, kimi zaman da bir adım önde olmaya çalışarak, ikili arasında geçen diyaloglar tabiri caizse su gibi akıyor. Her adımda, her ipucunda kendilerini soğuk bir gerçeğin kollarında buluyorlar.

Ve elbette, sırlar açığa çıktıkça, yalnızca cinayetlerin değil, insanların gerçek yüzleri de gün yüzüne çıkıyor. “Of ya, bu nasıl bir karmaşa!” dedirtmeden edemiyor izleyiciye. Tematic olarak derin, psikolojik olarak sarsıcı, Alef izleyiciyi düşündürürken aynı zamanda sona doğru hızla sürükliyor. Her katmanında farklı bir şey bulabileceğiniz, sürükleyici bir hikaye. Merkezdeki dedektiflik hikayesi, insan ruhunun derinliklerine inmeyi de vadediyor…