Ayla (2017)

1950’lerin karanlık günlerinde, savaşın acımasız yüzüyle tanışmış bir tugayın hikayesi… “Ayla”, izleyenleri derinden etkileyen bir dram. Can Ulkay’ın yönetmenliğinde, Kahramanımız Süleyman Astsubay, Kore Savaşı’nın ortasında yalnız bir asker… Bir gün, savaşın ortasında bir kız çocuğu buluyor. Küçük, masum bir yüzü var; yüzü, ay gibi parlayan bir Ayla. İlk başta, o küçük kızı kurtarmak için elinden gelen her şeyi yapmaya kararlı! 15 ay boyunca birlikte geçirdikleri süreçte, savaşın gerilimini aşan bir sevgi ve bağlılık oluşuyor. Ama ne yazık ki, bütün güzel anlar gibi, bu da bir gün sona ermek zorunda… Süleyman’ın Türkiye’ye dönme zamanı geldiğinde, insanın içini acıtan the bir ayrılıkla yüzleşiyor.

Küçük Ayla, kim bilir belki de bir umut ışığı… Ama ona veda etmek, Süleyman için imkansız bir durum. Vallahi, o kızı yanına almak için döktüğü ter, yaşadığı çaresizlik, izlerken insanı bambaşka düşüncelere sevk ediyor. Kore’nin yasaları karşısında çaresiz kalan Süleyman, tüm gücüyle isyan ederken, bir yandan da kurduğu bağın kıymetini anlıyor…

Yıllar geçiyor, savaşın etkileri ve acıları derin izler bırakıyor. Ama 60 yıl sonra, Süleyman ve Ayla yolları yeniden kesişiyor. Bu, sadece bir buluşma değil; geçmişten gelen anıların, kayıpların ve sevginin büyülü bir yeniden doğuşu. Aralarındaki geçmeyen zaman dilimine rağmen, o güçlü bağın asla kopmadığını görmek, izleyiciyi sarıyor.

Ayla, sadece bir film değil; hayatın, savaşın ve tekrar buluşmanın iç içe geçtiği bir öykü. Kalplerde derin izler bırakacak, gözleri boş bırakmayacak bir hikaye…