Aynen Aynen (2019)

Filmografi dünyasında sık sık rastlayamadığımız bir yapım var: “Aynen Aynen”. Yönetmen Yunus Ozan Korkut’un elinden çıkan bu film, gerçekten farklı bir havaya sahip. Hani bazı yapımlarda aşkı ve ilişkileri sıkıcı ve öngörülebilir kılma eğilimindedirler ya, işte burada tam tersine gidiyoruz. Abicim, Nilperi Şahinkaya ve Uraz Kaygılaroğlu’nun muhteşem performanslarıyla, izleyiciyi hem güldüren hem de düşündüren bir yolculuğa çıkıyoruz. Hikâyenin merkezinde ise Nil ile Emir’in ilk randevularında başlayan ilişki süreci var. Harbiden, ilk randevular hep bir tedirginlik taşır, biliyorsun. Bu film, o tedirginliğin nasıl mizahi bir hale dönüştüğünü çok güzel bir şekilde aktarıyor. Vallahi, izlerken kendinizi o sahnelerin içinde buluyorsunuz. Sadece iki karakterin arasındaki anlar değil, aynı zamanda toplumun ilişkilere dair algılarına da ayna tutuyor.

Diyar Karataş, Beyhan Kübra Esen ve Zekeriya Yesir gibi diğer oyuncular da akışa harika bir denge katıyor. Özellikle günlük yaşamın içinden alınmış diyaloglar, izleyicide “of ya, ben de bunu yaşadım!” dedirtmekte. Nil ve Emir’in birbirlerine karşı sergiledikleri maskeler, yalnızca aşkın değil, insan ilişkilerinin doğasındaki karmaşayı da gözler önüne seriyor. Neden engin denizler gibi, nizginlikle karşımıza çıkıyor derinlikleri? Kimi zaman güldürürken, kimi zaman duygusallaştırarak hayata dair gerçekleri ustalıkla iletiyor. Ve bu bambaşka bakış açısıyla, “Aynen Aynen” hem ilişkilerin mizahi yönünü, hem de gerçeklerin gözlerimizi kamaştıran özünü bir araya getiriyor. Kısacası, izlerken hem eğlenecek, hem de düşündürüleceksiniz…