Borderlands (2024)

Pandora’nın tozlu ve çalkantılı sokaklarına geri döndüğümüz zaman, karşımıza burada geçmişteki hayaletler, bitmek bilmeyen çatışmalar ve sırlarla dolu bir evren çıkıyor. Eli Roth’un yönettiği “Borderlands”, 2009’da çıkmış olan video oyununun sinemaya yansıması olarak karşımıza çıktığında, heyecanımızın ne kadarını tutabilmişiz? Vallahi, oldukça fazla. Kötü şöhretli kaçak Lilith, evrenin en kaotik gezegenlerinden birine dönmek zorunda kalıyor. Evet, bu Pandora. Ve orada onu bir görev bekliyor. Kayıp bir kız, güçlü Atlas’ın kızı. Bizim Lily’yi, bu kızı bulmamız lazım… ama işte, her şey göründüğü gibi açık ve net olmayabilir. O kızın, evreni değiştirebilecek bir gücü olduğunu hatırlatmadan geçmeyelim.

Lilith’in etrafında oluşan ekibi düşündüğünüzde içimizde bir nebze de olsa umut var. Her biri birbirinden farklı olan bu karakterlerin – eski paralı asker Roland, patlayıcı uzmanı Tiny Tina, bilim insanı Tannis, koruyucusu Krieg ve eğlenceli robot Claptrap – oluşturduğu o tuhaf ittifak, bizlere hem tanıdık hem de yeni bir dinamiği sunuyor. Aralarındaki arkadaşlık, zaman zaman çatışmalarla, zaman zaman da derin bir bağlılıkla teste tabi tutulacak. Bu durum, izleyicilere “Aman Tanrım! Bu ekip, başını belaya sokacak” dedirtecek türden bir enerji yayıyor.

Ve senaryonun akışı… Of ya, hazırlanın. Her köşe başında yeni bir sürpriz, yeni bir tehlike var. Aksiyon dolu sahneler, yeşil ekran sanatına hayran bırakan görsellik ve ahenkle dans eden hikaye anlatımı, izleyiciyi koltuğuna kilitlemekte kararlı. Cate Blanchett, Kevin Hart ve Jamie Lee Curtis gibi dev isimlerin performanslarıyla harmanlandığında, “Borderlands” sadece bir aksiyon filmi değil, aynı zamanda bir dostluk hikayesi. Sahi, dostluk nedir ki böyle bir kaos içinde, sizce de?

Yani birazdan Pandora’nın kapılarını açarak, bu çarpıcı evrendeki mücadeleye tanıklık edeceğiz. Hazır mısınız? Hadi bakalım, başlıyoruz!