Cariye (2012)

Yoksulluk içinde bir hayat süren Hwa-yeon, çaresizliğiyle yüzleşirken, bir anlık karar verir ve kendisini kralın cariyelerinden biri olarak sunmaya karar verir. Sarayın kapılarından içeri girdiğinde, neyle karşılaşacağını henüz bilmiyordur… İlk adımını attığı anda, hemen yanında Büyük Prens Seong-won’un gölgeleri belirmeye başlar. Bırakın megalomaniyi, adam resmen içki düşkünü; içip kafayı buldukça kendisine yeni düşmanlar yaratıyor. Hwa-yeon, bu karmaşanın ortasında dikkat çekiyor, ama bir yandan da Kwon-yoo’nun sabırlı gözleri üzerinde… Ya onun için her şeyini kaybederse?

Gerçekten düşündürücü bir durum. İkisi arasında gelişen çekim, sarayın entrikalarıyla birleşince bir aşk üçgenine dönüşüyor. Seong-won’un kibirli tavırları, Kwon-yoo’nun tutkulu kalbiyle çarpışırken, Hwa-yeon tam ortada kalıyor. Aslında bu sadece aşk değil; hayat mücadelesi, kimliğin ve insanlığın sorgulanması. Oralar, bir tutku ve takıntı seansına dönüşüyor. İçinde bulunduğu durum ne kadar karışıksa, aralarındaki çekim de o kadar karmaşık… İkisi arasında kalması gereken bir kadın, bir yanda arzular, diğer yanda güç oyunları…

Cariye, yönetmen Kim Dae-seung’un ustalığıyla görsel bir ziyafete dönüşüyor. Cho Yeo-jeong, Kim Dong-wook ve diğer yetenekli oyuncuların performanslarıyla bu karanlık drama hayat veriyor. Gözleriyle anlatacakları çok şey var; ancak sarayın sırlarının arasında kaybolmayı da göze almak zorundalar… İnsanın içindeki tutku, gerçek hayatta bile çok güçlüdür. Yani izlerken… bir an bile gözlerinizi ayıramayacaksınız. Harbiden de öyle bir film ki, sadece izlemekle kalmaz, bir süre sonra karakterlerinin yüklediği duygularla baş başa kalırsınız. Neyse ki… Hwa-yeon’un azmi ve cesareti, bu destanı daha da anlamlı kılıyor. Rüzgar nasıl eser, hayat da öyle…