Coco (2017)

[göz alıcı renkler, duygusal melodilerle dolu bir serüvene hazır mısınız? “Coco”, kesinlikle izlenmesi gereken bir yapım. Lee Unkrich’ın yönetmenliğinde hayat bulan bu film, bizim için hiç de yabancı olmayan bir temayı, yani aile bağlarını, müzikle harmanlıyor. Miguel, ailesinin müziğe karşı koyduğu yasaklara rağmen, idolü Ernesto de la Cruz gibi bir rock yıldızı olma hayalini kuruyor. Düşünsenize; aile büyüklerinizin yıllardır sürdürdüğü bir geleneğe meydan okuma cesareti göstermek… Vallahi, bu durum gerçekten ilgi çekici.

Bir gün, bir tesadüf sonucu, Miguel kendini Ölüler Şehri’nde buluyor. Orası, renkli ve hareketli karakterlerin, geçmişe dair pek çok sırrın saklandığı bir yer. Harbiden de, bu şehirde pek çok şey gizli… Miguel’in yolu, şirin ama bir o kadar da kurnaz bir hayalet, Hector ile kesişiyor. İki kafadar, sadece geçmişlerini anlamakla kalmayıp, aynı zamanda aile tarihini çözmeyi de hedefliyor. Bu yolculukta karşılaştıkları zorluklar, onları daha derin bir dostluğa itiyor.

Aynı zamanda karakterlerin yaşadığı duygusal çatışmalar öyle gerçek ki, insan kendini hemen onların yerine koyuveriyor. Yani, aile ile müzik arasındaki o ince çizgi üzerinde yürürken, birçok soru zihnimizi kurcalıyor: Gerçekten sevdiğimiz şeyleri yapabilmek için neleri fedakarlık etmeliyiz? Müzik, kalplerimizi nasıl birleştirir?

Görsel şölen, harika sahneler, hoş melodi ve duygusal anlarla dolu “Coco”, izleyenleri hem güldürecek hem de ağlatacak. Film, sadece çocuklara değil, tüm yaş gruplarına hitap ediyor. Sonuç olarak, bu aile dostu animasyonu izlemek, bir müzik yolculuğuna katılmak gibi… Son sahnesinde duyulan o tatlı melodi, insanı derinden etkiliyor. Hazır olun, çünkü “Coco” yüzünden ağlamamak elde değil…]