The Vicar of Dibley (1994)

Düşünün bir, İngiltere’nin kırsal bir köyü, Dibley… Orada bir vikar, Rev. Granger, köyün geleneklerine aykırı bir şekilde, neşeyle dolu bir bakış açısıyla köylülerin hayatına adım atıyor. Yani, bu kadın daha önceki vikarların hüzün dolu yüz ifadelerini takındığını görünce, “Nasılsa burayı ne yaparsam yapayım, her şey farklı olacak” diyor ve Dibley’i alt üst ediyor. Villagerların işlerindeki dengesizlikler… Tuhaf gelenekler, güçlü komediler ve tabii ki bir de kötü kötü pastalar!

Dawn French’in hayat verdiği Granger, köylülere samimi bir dost, aynı zamanda da bir rehber olmaya çalışıyor. Rev. Granger’ın sıcak mizahı, ele avuca sığmaz ruh hali ve ahlaki ikilemleriyle, Dibley’nin sakinlerine sunduğu taze bakış açıları; hani derin bir nefes alıp, “of ya” dediğiniz anlara denk gelebiliyor. Her bölüm, bu yürek ısıtan karakterlerin hayatlarındaki komik anektodları ve beklenmedik olayları içeriyor.

Köylülere neşeli bir ağaç gibi yayılmaya çalışan bu yeni vikar, zaman zaman onları şok ederken, bazen de dertlerine merhem oluyor. Malum, bazıları ona şaşırıyor, bazıları ise harbiden eğleniyor. Arada geçen diyaloglar, harika bir şekilde kombinlenip, arkadaşlığın ve dayanışmanın, komediyle harmanlandığı bir serüvene dönüşüyor.

Dibley, sadece bir köy değil; orası yaşamın türlü hallerini barındıran bir başka dünya… Granger’la birlikte, izleyiciler hem kahkaha atıyor hem de zaman zaman derin düşüncelere dalıyor. Her ne kadar bazen absurd olaylar yaşansa da, Dibley’yi sadece bir komedi değil, yaşamın gerçek haberleriyle dolu bir yeri olarak görebilirsiniz. Ve tabii, izlerken “Bunu asla unutmayacağım” dedirtecek sahnelerle dolu bir yolculuk…