Dystopia (2019)

Düşünsenize, dünyamız yavaş yavaş tükeniyor. Hani gün geçtikçe daha fazla kaygılanmaya başladığımız, belirsizliklerin içinden çıkamadığımız şu günlerde, “Dystopia” (2019) filmi tam da bu karmaşık duygulara odaklanıyor. Yönetmen Michael Coupon, bizleri sıradan bir bilim kurgu yolculuğuna çıkarıyor ama farklı bir solukla… İki bilim insanının, dünyanın ilk teleport cihazını yaratma çabasındaki heyecanı, bizi kaybettiklerimiz üzerine düşünüp derin düşüncelere daldırıyor. Ama öyle bir durumla karşılaşıyorlar ki, sustuğumuz her şey, düşündüğümüz her şey zamanla dönüşüyor.

Filmde Simon Phillips ve Michael Coupon, hayal gücümüzü zorlayacak bir projeye imza atıyor. Zaman makineleri! Hani, başta sadece bir teleport cihazı üretmeye çalışıyorlar, ama birden bugüne gelmiş gibi… Aman dikkat! Küçük bir değişiklik büyük sonuçlara yol açabiliyor. İşte bu da “kelebek etkisi” denen o meşhur olayı ortaya çıkarıyor. Her şey bir anda sıradan bir deneye dönüşüp, felaket senaryolarına yol açabiliyor. Vallahi, izlerken insanın aklında hiç çıkmayacak sorular bırakıyor.

Etkinliğini kaybetmiş bir dünyanın eşiğinde, insanoğlunun yaptığı bu deneylerin ne denli tehlikeli olduğunu anlamak için kamera önünde gerçekleşen her olayla birlikte bütün duygularımızı yeniden tartışıyoruz. Geçmişten gelen hatıralar, unutulmaz anlar, yapılması planlanan değişiklikler… Zamanın akışındaki bu yıpratıcı değişimler, bizleri bir hayli düşündürüyor.

Film bir yandan bilim kurgunun kapılarını aralarken, diğer yandan dönemin sosyal ve psikolojik derinliklerine iniyor. Dystopia’nın gizemli atmosferi, izleyiciyi içine çekiyor. Gözlerinizi ekrandan ayırmak istemeyeceksiniz. Harbiden, insanın içine işleyen bir hikaye var burada. İzlendikçe içindeki gizemleri daha fazla kavrıyorsunuz… Ve sonuçta, geçmişi değiştirmek için geleceği nasıl feda edersiniz? Her saniye, her an, her anı… Zaman geçtikçe değişiyor ve belki de bazı şeyler asla değişmemeli…