E.T. (1982)

E.T. (1982), Steven Spielberg’in kaleminden çıkan ve zamanla bir efsane haline gelen bir başyapıt. Film, ufak bir çocuğun, Elliot’ın hikayesini anlatırken, kalplerimizi de ısıtan bir dostluğun nasıl şekillendiğini gözler önüne seriyor. Bir grup uzaylı dünyamıza ayak basarken, talihsiz bir sürprizle birisi orada kalır. O uzaylı, dış görünüşü ile korkutucu değil, tam tersi sevimli, yumuşak huylu bir yaratık… E.T. adını verdiğimiz bu uzaylı, 10 yaşındaki Elliot tarafından tesadüfen bulunur.

Elliot ve E.T. arasında başlayan arkadaşlık, ilk başta sıradan bir buluşma gibi görünse de giderek derinleşiyor. İkisi de birbirine hayatın gerçek anlamlarını öğretirken, izleyici de bu duygusal bağa tanıklık ediyor. E.T.’nin dünyada kalmaya alışması ve her geçen gün insan yaşamı hakkında daha fazla şey öğrenmesi, bu sürecin en güzel yanlarından biri. Filme eşlik eden o unutulmaz müzikler, özellikle John Williams’ın bestesi, izleyiciyi duygusal bir yolculuğa çıkarıyor…

Fakat, her güzel şey gibi, E.T.’nin de evine dönme zamanının geldiği o an geliyor. Elliot, arkadaşını kaybetme korkusuyla yüzleşmek zorunda kalıyor; çünkü E.T. evini çok özlüyor. İki dost, E.T.’nin geri dönemesi için el ele veriyorlar ama bu süreçte hükümet güçleri onların peşine düşüyor… Of ya, çocuk dünyanın en iyi arkadaşını bulmuşken bir de böyle bir durumla karşılaşması gerçekten acı. Bu film, sadece bir bilim kurgu hikayesi değil; unutulmaz dostlukların, kaygıların, ve yaşamın ne denli değerli olduğunu anlatan derin bir yolculuk. E.T.’yi izlemek, yine de her yaştan insana sevgi ve umut aşılamanın harika bir yolu. Harbiden, farklı gezegenlerden bile olsa, dostluk her zaman kazanır…