Güzelliğin Rengi (2013)

Hayat, bazen bireylerin kimliklerini bulma ve kendi seslerini yaratma mücadelesiyle doludur. Amma Asante’nin yönettiği “Güzelliğin Rengi”, tam da bu mücadeleyi gözler önüne seriyor. 2013 yapımı bu film, gerçek bir öyküden esinlenerek, 18. yüzyılda İngiltere’nin köle ticaretinin en parlak ve karanlık günlerine ışık tutuyor. Film, o dönemin aristokratik toplumunun derin çelişkilerine mercek tutarken, bir yandan da çok sevdiğimiz insan ilişkilerini ve karşıtlıkları zihinlerimize kazıyor.

Hikaye, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir genç kızın etrafında şekilleniyor. Belle, aristokrat bir ailenin yanında büyütülmek üzere getirilen siyah bir kız çocuğu. Ama vallahi, bu sadece büyütme meselesi değil… Aynı zamanda bir baskı ve kimlik arayışı! Belle’in dünya görüşü, ona biçilen domuzcuk gibi klasik aristokratik kalıpları büyük bir direnişle sarsıyor. Başta Gugu Mbatha-Raw’ın muazzam performansıyla canlandırdığı Belle, izleyiciyi derin ruhsal yolculuklara çıkarıyor.

Tom Wilkinson ve Emily Watson ise karakterleriyle bu doğrultuda önemli destek sağlıyor. Belle’in dünyasındaki ikilemler, aşk, acı ve toplumun beklentileri, harbiden izlerken yüreği burkan bir hal alıyor. Üzerinde oldukça yoğun bir sosyal dramaturji barındıran film, zaman zaman hafif bir nostaljiyle dolsa da, gerçekte olanı vurgulamakta oldukça samimi. Zaman zaman hayatın içindeki neşeyi bulmak zor olsa da, Belle ve onun çevresindekilerin öyküsü, insan ruhunun ne denli güçlü olabileceğini gözler önüne seriyor.

Filmin akışında ciltler dolusu deneme yanılmalar, kalp kırıklıkları ve kalp büyütücü aşklar var. İzleyiciyi, sadece uğradığı yer değil, ruhunun derinliklerine de davet eden “Güzelliğin Rengi”, aynı zamanda günümüzde hâlâ geçerli olan sosyal konulara da dikkat çekerek, geçmişten ders almanın önemini hatırlatıyor. Ve kesinlikle… En sonunda izlediğinizde geriye sadece düşünceler ve duygular kalıyor. Bu hikaye, insana dair…