İçinde Yaşadığım Deri (2011)

İçinde Yaşadığım Deri, Pedro Almodóvar’ın kendine has tarzını en iyi yansıtan filmlerden biri. 2011 yılında vizyona giren bu yapım, karanlık bir hikaye etrafında dönerken, derinin insan ruhunu nasıl etkilediğine dair düşündürücü bir sorgulama sunuyor. Her şey, Dr. Robert Ledgard (Antonio Banderas) adlı bir estetik cerrahın, trajik bir kaza sonucu yitirdiği eşinin yanık bedeninden başlayarak şekilleniyor. Yani, hayatta kalmayı başarmış olan eşinin dış görünümünü eski haline döndürmek için yıllar süren bir çaba…

Hani vardır ya, “bir şeyin arkasında ne kadar karanlık bir hikaye yatıyor” diye düşündüren filmler. İşte bu da onlardan biri. Almodóvar, insanın içsel çatışmalarını, kayıplarını ve yeniden yaratma arzusunu korkunç bir derinlikle işliyor. Dr. Ledgard’ın, domuz-insan karışımı bir deri yaratmayı denemesi… İnsanın sınırlarını ne kadar zorlayabileceğini sorgulattırıyor. Vallahi izlerken insanın tüyleri diken diken oluyor. Üzerine bir de, küçük kızları ve yaşadıkları travma eklenince, bu karmaşık ilişkiler bütünü insanı oldukça derinden etkiliyor…

Filmde Marisa Paredes ve Elena Anaya’nın performansları da ayrı bir nota oluşturuyor. Aile içindeki çatışmalar, toplumsal baskılar ve bireysel travmalar… Hepsi öyle güzel harmanlanmış ki, Almodóvar’ın ustalığıyla birleşince ortaya gerçekten etkileyici bir iş çıkıyor. Bir yandan üzüntü duygusu, diğer yandan korkudan oluşan bir karmaşa. Dr. Ledgard’ın gidişatı, adeta bir Dr. Frankenstein tasvirine dönüşüyor. İşin sonunda, neyin insan olduğunu sorgulamak zorunda kalıyoruz.

Kısacası, “İçinde Yaşadığım Deri”, yüzeyin altında gizlenen derin hayat dramalarının izini sürüyor. Kendinizi bu karanlık ama bir o kadar da derin filmle baş başa bıraktığınızda, hayatın ne denli karmaşık ve katmanlı olduğunu bir kez daha anlayacaksınız…