İspanizce (2004)

James L. Brooks’un 2004 yapımı “İspanizce” filmi, izleyenlere duygusal bir yolculuk sunuyor. Hikaye Meksika’dan Los Angeles’a göç eden Flor’un etrafında şekilleniyor. Flor, çok sevgi dolu bir anne ama aynı zamanda hayatta zorluklarla mücadele eden bir kadın… Yaşadığı yeni şehirde, Calansky’lerin evinde bakıcı olarak çalışmaya başladıktan sonra, hayatı tamamen değişiyor. Yabancı bir dilin engeli… O yabancı dil, içinde bulunduğu kültürle kurduğu bağın ne denli hassas olduğunu gösteriyor.

Şimdi düşünün, daha iyi yaşam şartları umuduyla yola çıkan bir kadının karşısına kim bilir neler çıkacak? Flor, sadece karşındaki insanların dilinden değil, hayatın karmaşıklığından da anlamak zorunda kalıyor. John ve Deborah çifti, kendi çalkantılı yaşamlarıyla yarattığı dalga etkisini Flor’un hayatında hissettiriyor. Ama asıl mesele, Flor’un kızı Christina’nın ergenlik çağı sorunları… İnce ince işlenen bu hikayede, Flor’un kendi kaygılarıyla kızı arasındaki ilişki de harbiden dikkat çekici.

Bir yandan koca bir yanlızlık hissetse de, diğer yandan kendisini umutların doğuşunda buluyor. Karşılaştığı engeller, başta gözünde büyüdükçe büyüyor ama kalbindeki aşk onu bir adım ileri atmaya zorluyor… Zaten aşk, dil engelini aşan evrensel bir duygu değil mi? Bu karmaşık duygular içinde süzülen Flor, her şeye rağmen hayata tutunma mücadelesini veriyor.

İspanyolca konuşmanın ve anlaşmanın ötesinde, Flor’un hikayesi, yüreklere dokunan bir bilgelik ve cesaret hikayesi. Bu filmdeki her karakter, kendi hikayesinde bir parça Flor’dan bir şeyler taşıyor. O yüzden izlerken, kendinizi onun yerine koymak işten bile değil. Vallahi, her sahne sonunda daha derin bir nefes alıyorsunuz… Flor’un hikayesi, izleyicileri düşündürten, hissettiren, sevgiyi ve bağlılığı ön plana çıkaran bir yapım olarak akıllarda kalıyor. Bütün karmaşanın ve güzelliğin içindeyken, Flor’un yaşam yolculuğu bizlere çok şey anlatıyor…