Tavşan Jojo (2019)

Tavşan Jojo, izleyiciyi savaşın gölgesinde, hayatın renkleriyle dolu bir yolculuğa çıkarıyor. Taika Waititi’nin zekice kaleme aldığı bu film, alışılmışın dışındaki anlatımıyla, hem güldürüyor hem de düşündürtüyor. Jojo Betzler adında genç bir çocuğun, hayali arkadaşının Adolf Hitler olduğu bir dünyada, çatı katında gizlenen bir Yahudi kızı keşfetmesi, tam bir karmaşa yaratıyor. Yani bir çocuk, içinde bulunduğu cehennem gibi savaş ortamında, dünyayı değiştirmek kadar girişken, hatta komik olabiliyor…

Roman Griffin Davis’in Jojo’yu yürekten canlandırdığı filmde, Scarlett Johansson’un karakteriyle olan ilişkisi o kadar doğal ki, izlerken kendi hayatımızdan parçalara tanıklık ediyor gibi hissediyoruz. Of ya, bu çocuğun hayalleri, idealleri ve düşünceleri ne kadar da saf ve masum. Ama bir yandan da, içinde bulunduğu ortamın baskısı ve savaşın acımasızlığı, onu sürekli bir çatışmanın içine sürükleyecek.

Taika Waititi’nin mizahi üslubu, dramın üzerine bir üst nota gibi geliyor; ironik durumlar, akıl almaz diyaloglar ve sıradan bırakılmaması gereken bir dert, iç içe geçmiş bir biçimde karşımıza çıkıyor. Filme hayat veren diğer oyuncular, Thomasin McKenzie, Sam Rockwell gibi isimler de, karakterlerin getirdiği zorlukları, çatışmaları ve duygusal anları öyle bir ustalıkla harmanlıyor ki… Bazen gülümserken, bazen de gözyaşlarını tutamıyorsunuz. Anlayacağınız, tamamen bir duygu yolculuğuna çıkıyorsunuz!

Jojo’nun hayali Hitler’i, ta kendisi Taika Waititi’nin seslendirdiği performans, izleyiciyi hem güldürüyor hem de sorgulama yapmaya zorluyor. Gerçekten savaş, bu küçük çocuk hakkında ne kadar anlam ifade ediyor? Hayaller, idealler ve insanlık hâlâ önemli mi?

Tavşan Jojo, sadece bir film değil; bir ders, bir hikaye, ve en önemlisi, umut üzerine inşa edilmiş bir yapı. Kısaca bu film, izlemekle kalmayıp, düşünmeye ve duygusal olarak kendinizi sorgulamaya da sürüklüyor… Dediğimiz gibi, bir savaş içinde, insan olmanın ne demek olduğunu sorgulayan bir yolculuk…