Yaşam Kürü (2017)

İsviçre Alpleri’nin büyüleyici manzaralarına sahip huzur dolu bir iyileştirme merkezi… İlk bakışta her şey mükemmel. Ama işin içine genç bir idareci, bir şirketteki hırs, yanıltıcı bir tedavi yöntemi ve derin bir gizem girdikçe atmosferin karanlık tarafları su yüzüne çıkıyor. “Yaşam Kürü”, Gore Verbinski’nin zekice işlediği bir bilim kurgu-drama hâlinde bizlere sunuluyor. Film, işleri gereği oraya gönderilen hırslı idareci Lockhart (Dane DeHaan) etrafında dönüyor. Kendisi, CEO’sunu geri getirmek için bu merkeze gönderiliyor ama burada geçirdiği zaman, her şeyin sandığı gibi olmadığını anlamasını sağlıyor.

Spa merkezinin sunduğu tedavi yöntemleri, çıkmaz bir yol gibi görünmeye başlıyor. Burası yalnızca bedenlerin değil, ruhların da tutsak olduğu bir hapishane gibi. Aniden, Lockhart kendisinin de o sıkı disiplinler ve kurallar arasında kaybolmuş halde olduğunu fark ediyor. İşler iyice karışmaya başlayınca, işin içinde ne kadar derin bir gizem olduğunu anlamak için yeraltındaki sırları keşfetmesi gerekiyor. Of ya, bu ne garip bir durum değil mi? Hem kendini bulmaya çalışıyor, hem de diğer hastaların çektiği acılar… Zihinsel sınırlarımızı zorlamak, insanı belki de görünmeyen şeylerle yüzleşmeye itiyor.

Mia Goth’un ve Jason Isaacs’ın performanslarıyla derinleşen karakter dinamikleri, film boyunca izleyicileri sarmalayarak, gerilim dolu anlar sunuyor. “Yaşam Kürü”, yalnızca belli başlı bir hastalığın tedavisini anlatmıyor; hayatın anlamı, sağlıksız hırslar ve zihinsel bozukluklar üzerine düşünmeye itiyor. Harbiden, belki de kendimizi kaybetmeye mahkum olduğumuzu sorgulatan bir yapım bu. Hem akıl sağlığının sınırlarını zorlayan bir yolculuk, hem de hayatta kalmanın ince çizgisi üzerine bir meditasyon… Kopenhag’ın karanlık köşelerine doğru sürüklendikçe, içsel yolculuğumuzun derinlerine iniyoruz…