Ilk Ve Son (2021)

Deniz ve Barış’ın hikayesi, büyük bir aşkın; bazen parlayan, bazen kararan, bazen de fırtına gibi esen rüzgarlarla dolu bir yolculuk. “İlk Ve Son” filmi, Cem Karcı’nın yönetmenliğinde hayata geçen, izleyiciyi sarmalayacak bir duygusal deneyim sunuyor. İlişkinin başlangıcında genç yaşların coşkusunu, geleceğe dair hayalleri ve belirsizlikleri görmek mümkün. Deniz’le Barış, 20’li yaşlarının ortasında, karşılarına çıkan tüm engellere rağmen birbirlerine kapılıp gidiyorlar. Ama işte, hayatta her şey gökyüzünde parlayan yıldızlar gibi değil… Bazen bulutlar tıpkı aşkı gölgeleyecek şekilde beliriyor.

Filmin havası, ikili arasındaki dinamikleri yalın ama etkileyici bir dille ele alıyor; aydınlık günler, kırgınlıklar, hayal kırıklıkları… Of ya, bir türlü hallolmaz bir şey var. İşler yoluna girmeyecek gibi göründüğünde, başka aşk hikayeleri ile karışıveriyor. Salih Bademci’nin Barış karakteri, içsel çatışmaları ile seyirciyi derinden etkilerken, Özge Özpirinçci’nin Deniz rolü, izleyenlerin kalbinde bir yer ediniyor. İkisi de birbirinin parçası olmak istemelerine rağmen, hayatın getirdikleriyle başa çıkmak zorundalar.

Ve fırtınaların arasında kaybolan umut… Her bir karakterin yalnızlıkları, kalabalıkların ortasında bile hissediliyor. Gülçin Kültür Şahin ve Serkan Ercan gibi isimler, yan rollerinde dahi hikayeye derinlik katıyor. Bu filmde, ilişkilerdeki iniş çıkışlar, zamanın ne kadar acımasız olabileceği ve bazen aşkın imkansızlıkları vurgulanıyor.

“İlk Ve Son”, aşkın ne kadar karmaşık olabileceğini derinlemesine sorgularken, izleyiciyi düşündürüyor. Aşkın yalnızca büyük bir duygudan ibaret olmadığını, bazen bir savaşa dönüştüğünü gözler önüne seriyor. Harbiden, bu aşk hikayesi, izleyen herkesi etkileyip düşündürecek türden… Uğradıkları zorluklar ve sevinçler arasında kaybolmamak, bazen bir filmden çok daha fazlasını deneyimlemek… Teninize kadar işleyen bir dram.